Nederlands Soortenregister

Overzicht van de Nederlandse biodiversiteit

Gestreepte Amerikaanse rivierkreeft Procambarus acutus

Foto: Bram Koese

Indeling

Cambaridae [familie]
Procambarus [genus] (4/2)
acutus [soort]

Vergeleken met de rode Amerikaanse rivierkreeft (Procambarus clarcii), de meest gelijkende soort, zijn het acumen en de laterale stekels van het rostrum zwak ontwikkeld. In combinatie met de sterk convergerende zijranden van het rostrum heeft de soort een stompe driehoekige en geen lange spitse ‘snuit’, zoals bij de rode Amerikaanse rivierkreeft. Jonge exemplaren zijn vrijwel egaal bruingroen en nauwelijks te onderscheiden van de rode Amerikaanse rivierkreeft (Procambarus clarcii). Net als bij de rode Amerikaanse rivierkreeft worden deze stadia soms aangezien voor Turkse rivierkreeften (Astacus leptodactylus) vanwege de lichte kleur en het slanke uiterlijk. De carapax van jonge Turkse rivierkreeften is echter altijd dicht bezet met scherpe stekels.

Vanaf de vondst van het eerste Nederlandse exemplaar is de identiteit van deze rivierkreeft problematisch geweest. Meest genoemde soort is Procambarus acutus, maar ze is ook als P. zonangulus gedetermineerd. De laatste soort lag volgens sommigen meer voor de hand omdat deze meer zou voorkomen in de aquacultuur. Anderzijds lijkt het verspreidingsgebied van P. acutus, dat tot het uiterste noorden van de Verenigde Staten (Maine) reikt, beter aan te sluiten bij de Nederlandse condities, aangezien het voorkomen van P. zonangulus beperkt lijkt tot veel zuidelijker streken rond de Golf van Mexico. Beide soorten behoren echter tot een soortencomplex waarvan wordt aangenomen dat er ook onbeschreven taxa toe behoren (Hobbs & Hobbs 1990, Fitzpatrick 1998, Walls 2009). Het is dan ook niet ondenkbaar dat het om een andere dan de twee genoemde soorten gaat. De eerste resultaten van een moleculaire studie suggereerde zelfs dat het in Nederland mogelijk om twee soorten van de P. acutus-groep gaat (Filipová et al. 2011). Op basis van een studie van gonopoden is er echter geen enkele reden om aan te nemen dat er sprake is van meerdere soorten. Alle Nederlandse mannetjes waren met de huidige literatuur te determineren als P. acutus s.s. Zolang een revisie ontbreekt die aantoont dat er daadwerkelijk sprake is van meerdere soorten, hanteren wij de naam P. acutus voor de Nederlandse exemplaren. Het is raadzaam om materiaal van nieuwe vindplaatsen te verzamelen en voor te leggen aan een specialist.

Publicatie