Nederlands Soortenregister

Overzicht van de Nederlandse biodiversiteit

Noordelijke geelschildboktor Monochamus urussovii

Foto: Theodoor Heijerman

Indeling

Lamiinae [subfamilie]
Monochamus [genus] (5/1)
urussovii [soort]

De volwassen kevers zijn tussen de 18 en 37 mm lang. De antennen van de mannetjes zijn 2 tot 2,5 maal zo lang als het lichaam, terwijl ze bij het vrouwtje slechts iets langer zijn dan het lichaam. Het borststuk heeft twee duidelijk naar buiten gerichte doorns en is ongeveer even breed als lang (Kimoto & Duthie-Holt 2004).

De kevers zijn zwart en hebben op de kop en het borststuk een geelwitte beharing en ook de uiteinden van de dekschilden zijn grijzig behaard. De vrouwtjes hebben vaak nog twee banden van lichte vlekken op de dekschilden. Het schildje (scutellum) is geelwit behaard.

Gelijkende soorten In Nederland zijn in totaal vijf Monochamus-soorten bekend, twee hiervan worden wat vaker aangetroffen. Monochamus galloprovinciallis is een inheemse soort die in de duinen bij Schoorl voorkomt (Teunissen 2009, Heijerman et al. 2009) en de in Nederland waargenomen exemplaren van M. sutor zijn vermoedelijk via houtimporten hier beland. Deze twee soorten zijn van M. urussovii te onderscheiden door het ontbreken van een dwarse impressie op het voorste deel van de dekschilden. Bovendien zijn de dekschilduiteinden niet voorzien van een lichtgekleurde grondbeharing. Het schildje van M. urussovii is helemaal geelachtig-wit behaard, terwijl er op het schildje bij M. sutor een doorlopende onbehaarde middenstreep voorkomt, en er zich bij M. galloprovincialis aan de voorzijde een kale plek bevindt (Kimoto & Duthie-Holt 2004, Zeegers & Heijerman 2008).

Over de taxonomische status van de soort bestaat en bestond onduidelijkheid. Monochamus urussovii wordt door sommige auteurs wel beschouwd als een synoniem van M. rosenmuelleri. Bovendien wordt de soort in een recente publicatie (Wallin 2013) als een subspecies gezien van M. sartor: M. sartor urussovii.

Bron

Auteur(s)

Heijerman, Th.