Overslaan en naar de inhoud gaan

Ongelijkbladig vederkruid Myriophyllum heterophyllum

Foto: Wim van der Ven

Indeling

Haloragaceae [familie]
Myriophyllum [genus] (5/5)

Voorkomen

StatusExoot. Tussen 10 en 100 jaar zelfstandige handhaving. (2b)
ReferentieHeukels' Flora van Nederland [23e druk]
ExpertOd├ę, B. (FLORON)

Verspreiding


Verspreidingskaart Ongelijkbladig vederkruid. Weergeven zijn de km-hokken waarin de soort in de periode 1975-heden is aangetroffen.
Bron: Florbase 2N (FLORON), waarneming.nl, telmee.nl

Ongelijkbladig vederkruid is oorspronkelijk afkomstig uit het zuidoosten van Noord-Amerika. In Duitsland is de plant al begin vorige eeuw vanuit de Verenigde Staten als aquarium- en vijverplant ingevoerd. In Europa is de soort nu ingeburgerd in Duitsland, Oostenrijk, Zwitserland en Spanje.

De eerste meldingen van Ongelijkbladig vederkruid in Nederland zijn afkomstig uit het ten oosten van de Maas gelegen deel van Limburg. In Nederland is Ongelijkbladig vederkruid nooit in de handel geweest. Waarschijnlijk is de soort vanuit Duitsland, al of niet door toedoen van de mens (uitzetten, dumpen overtollige vijverplanten), Nederland binnen gekomen. In 1999 werd de plant waargenomen in een als visvijver in gebruik zijnde grindput ten noordoosten van Arcen. De groeiplaats lag op slechts een tiental meters afstand van de Duitse grens. In 2001 werd Ongelijkbladig vederkruid ontdekt in de Venkoelen, een visvijver in een oude Maasbedding ten noordoosten van Venlo. Dat zelfde jaar is de Venkoelen geheel uitgebaggerd, maar in 2003 was de soort weer massaal terug. De laatste jaren is gebleken dat de soort veel algemener voorkomt dan eerst werd vermoed. Door de grote gelijkenis met andere Vederkruiden en doordat ze zelden bloeit is de soort aanvankelijk waarschijnlijk niet herkend. De soort is nu bekend uit de provincies Limburg, Noord-Brabant, Utrecht, Drenthe, Overijssel en Groningen. In enkele kanalen en vaarten zoals het Wilhelminakanaal en het Oranje kanaal bij Orvelte en de kanalen op de grens van Noord Brabant en Limburg komt de soort regelmatig voor.

Bron

Auteur(s)

Beringen, R.