Overslaan en naar de inhoud gaan

Waterhyacint Eichhornia crassipes

Indeling

Eichhornia [genus] (1/0)
crassipes [soort]

Voorkomen

StatusExoot. Incidentele import, geen voortplanting. (2d)
Habitatzoet
ReferentieStatus en het voorkomen van een aantal belangrijke invasieve plantensoorten in Nederland
ExpertOdé, B. (FLORON)

Verspreiding


Verspreidingskaart Waterhyacint. Weergeven zijn de km-hokken waarin de soort in de periode 1975-heden is aangetroffen.
Bron: Florbase 2N (FLORON), waarneming.nl, telmee.nl

Waterhyacint is oorspronkelijk afkomstig uit het Amazonegebied in Brazilië. De eerste waarneming buiten Zuid Amerika dateert uit 1884 toen de plant op een handelstentoonstelling in New Orleans te zien was. Tegen het eind van de 19e eeuw kwam de plant al voor in Egypte, India, Australië en Java. Tegenwoordig komt Waterhyacint overal in de tropen voor en bovendien in vele gebieden met een warm gematigd of mediterraan klimaat. Vanwege de vorstgevoeligheid komen er alleen bestendige populaties voor  in gebieden met zeer zachte winters. De optimale temperatuur voor de plant ligt tussen 28–30°C. Bij temperaturen beneden 10°C stopt de groei. Wanneer de temperatuur langdurig beneden de 5°C ligt sterft de plant af. De noordelijke areaalgrens ligt daar waar de gemiddelde lucht-temperatuur in januari 1°C is. Binnen Europa komt Waterhyacint alleen bestendig voor in Portugal en Spanje.

De verspreiding van Waterhyacint is door verschillende menselijke activiteiten bewerkstelligd. Door de handel in vijver- en aquariumplanten is de soort nu over alle continenten verspreid. Het gebruik als veevoer en als meststof draagt bij aan de verspreiding van de soort over kleinere afstanden. Verder wordt de soort onopzettelijk hangend aan boten, kettingen en vistuig e.d. verspreid. In Nederland ontstaan nieuwe groeiplaatsen tegenwoordig vooral doordat overtollige vijverplanten door particulieren in openbare wateren gedumpt worden.

Eén van de eerste gedocumenteerde waarnemingen van Waterhyacint in Nederland dateert al uit 1917 en betreft een waarneming uit het Naardermeer, alwaar de planten blijkbaar opzettelijk waren uitgezet. Een later geval van verwildering dateert uit 1973 en betreft de vondst in een zijtak van de Ringvaart van de Haarlemmermeer bij Heemstede. Op beide groeiplaatsen stierven de planten tegen de herfst af en werden er nadien niet meer aangetroffen. In Nederland ontstaan er alleen in warme zomers lokaal vegetaties met Waterhyacint.

Bron

Auteur(s)

Beringen, R.