Overslaan en naar de inhoud gaan

Grote waterteunisbloem Ludwigia grandiflora

Foto: Lidwien Peterse

Indeling

Onagraceae [familie]
Ludwigia [genus] (4/2)

Voorkomen

StatusExoot. Tussen 10 en 100 jaar zelfstandige handhaving. (2b)
ExpertOdé, B. (FLORON)

Verspreiding


Verspreidingskaart Waterteunisbloem. Weergeven zijn de km-hokken waarin de soort in de periode 1975-heden is aangetroffen.
Bron: Florbase 2N (FLORON), waarneming.nl, telmee.nl

Waterteunisbloem is oorspronkelijk inheems in Zuid-Amerika. De soort is ingevoerd in Noord Amerika, Australië, Afrika en Europa (België, Italië, Frankrijk, Spanje, Zwitserland, Engeland en Portugal). Binnen Europa is Waterteunisbloem voor het eerst in Frankrijk verwilderd. In 1823 is de soort door de directeur van de botanische tuin van Montpellier (Zuid Frankrijk) geïmporteerd. Nadat ze in het wild was uitgezet heeft ze zich op vele rivieroevers gevestigd. Aanvankelijk beperkte de verspreiding zich tot het zuiden van Frankrijk, maar recentelijk is deze sterk noordwaarts uitgebreid. In het zuiden van Frankrijk wordt Waterteunisbloem nu plaatselijk verdrongen door de nauw verwante Kleine waterteunisbloem (Ludwigia peploides).

De handel in vijverplanten is verantwoordelijk geweest voor de verspreiding op wereldschaal. Door uitplanten en dumpen van overtollige vijverplanten ontstaan nieuwe groeiplaatsen. De eerste melding van verwildering van Waterteunisbloem, onder de naam Ludwigia uruguayensis (Camb.) Hara, in Nederland dateert uit 1993. De plant werd toen aangetroffen in een vijver in een plantsoen te Dalfsen. Waarschijnlijk was de soort daar als overtollige vijverplant gedumpt. De plant bleek winterhard want het volgende jaar was de soort nog steeds aanwezig.

In 2000 groeide Waterteunisbloem in zulke grote hoeveelheden in het inundatiekanaal bij Tiel, dat het waterschap zich genoodzaakt zag de planten op te ruimen. De soort wordt nu in alle provincies aangetroffen. Alleen van de Waddeneilanden zijn nog geen meldingen bekend. De vindplaatsen liggen weliswaar zeer verspreid, maar op de groeiplaatsen komt de soort meestal massaal voor. Op meerdere plaatsen zijn massale voorkomens van Waterteunisbloem inmiddels door waterschappen verwijderd.

Bron

Auteur(s)

Beringen, R.