Nederlands Soortenregister

Overzicht van de Nederlandse biodiversiteit

Aalscholver Phalacrocorax carbo

Foto: Henk Olieman

Indeling

Phalacrocorax [genus]
(3 soorten in totaal / 1 gevestigd)
carbo [soort] (2/1)

Nadat verspreiding en aantallen halverwege de 20e eeuw een dieptepunt bereikten, keerde de Aalscholver in de laatste decennia in vrijwel geheel continentaal Europa terug. De comeback startte in Nederland door een sterke populatiegroei in het IJsselmeergebied, en voltrok zich iets later ook in Denemarken en elders in West-Europa (van Eerden & Gregersen 1995). De huidige broedverspreiding van de continentale ondersoort sinensis strekt zich uit van Midden-Zweden tot op het Iberisch Schiereiland en van enkele binnenlandse locaties in Groot-Brittannië tot ver in Rusland. Voor zijn voedsel, vrijwel uitsluitend vis, is de soort aangewezen op grotere eutrofe wateren. Aalscholvers broeden in kolonies van enkele tientallen tot duizenden paren, doorgaans in aan water grenzende of zelfs geïnundeerde bosjes of boomgroepen. In eilandsituaties met voldoende isolement jegens grondpredatoren wordt ook wel op de grond gebroed. De Nederlandse kolonies raken bezet vanaf half februari en wanneer het weer het toestaat volgt de eerste eileg al heel snel daarna. Late broedsels kunnen tot in juni aanvangen, zodat tot zeker eind augustus nog niet-vliegvlugge jongen in de kolonies aanwezig zijn. De nesten worden doorgaans gemaakt van levende takken en veelal in een volgend broedseizoen hergebruikt. Vooral grondnesten worden bekleed met riet of ander ruig plantmateriaal.

Bron

Auteur(s)

Eerden, M. van, Platteeuw, M., Rijn, S. van

Publicatie