Nederlands Soortenregister

Overzicht van de Nederlandse biodiversiteit

Zwarte kraai Corvus corone

Foto: Louis Westgeest

Indeling

Corvidae [familie]
Corvus [genus] (7/4)
corone [soort]

Wie door Europa reist, weet zich nagenoeg overal vergezeld van de Zwarte of Bonte Kraai. Geen weiland zonder schuifelende stip, geen bosrand zonder boomtopzitter, geen stad of dorp zonder krasgeluid, geen wegbeplanting zonder kraaiennest. Alleen in kale landschappen vinden deze soorten geen nestgelegenheid. Sinds enige jaren worden Zwarte Kraai (in Europa in de zuidwestelijke helft) en Bonte Kraai (noordoostelijke helft) beschouwd als aparte soorten. De Zwarte Kraai is een standvogel die strikt vasthoudt aan zijn territorium. Juvenielen zwerven rond in groepen en komen soms pas na 2-4 jaren tot vestiging van een eigen territorium. Deze zwerfgroepen houden nu en dan razzia’s in de broedpopulatie door nesten te plunderen of te verstoren (Mäck & Jürgens 1999). Een enkele keer blijft een zoon of dochter in het territorium tot en met het volgende broedseizoen. Zonen verdedigen soms vanuit het ouderlijk territorium een randgebied en breiden dit uit tot een volwaardig buurterritorium. Ook zijn eerstejaars vogels bij nesten gezien, maar voederen is tot nu toe niet waargenomen, wel hulp bij de nestverdediging (G. Baeyens & I. Bossema ongepubl.). Niet-broedende vogels hebben de neiging gezamenlijk te slapen. Vooral in winterroesten kunnen zich honderden kraaien verzamelen; dan mengen zich ook de adulte territoriumhouders in de groep, en vaak ook nog Roeken, Eksters en Kauwen. Zwarte Kraaien zijn meesters in het leegroven van grote open nesten, wat bijvoorbeeld bij Kieviten goed waarneembaar is. Terwijl de éne partner het verdedigende paar afleidt, plukt de ander de eieren of jongen stuk voor stuk uit het nest. Toch bestaat het voedsel overwegend uit bodeminsecten en hun larven, regenwormen, aas en afval, amfibieën (vooral tijdens de paddentrek), mosselen en, in de herfst, zaden en vruchten.

Bron

Auteur(s)

Baeyens, G.

Publicatie