Overslaan en naar de inhoud gaan

Rosse stekelstaart Oxyura jamaicensis

Foto: Hans van der Meulen

Indeling

Anatidae [familie]
Oxyura [genus] (2/1)

Voorkomen

StatusExoot. Tussen 10 en 100 jaar zelfstandige handhaving. (2b)
Habitatland zoet
ReferentieAtlas van de Nederlandse broedvogels 1998-2000

Verspreiding


Vindplaatsen rosse stekelstaart in Nederland (2015)
Bron: SOVON en Waarneming.nl

Trend

Trend gehele periode: Sterke toename
Trend laatste 10 jaar: Onzeker

Bron: Sovon, CBS (via Netwerk Ecologische Monitoring)

De Rosse Stekelstaart komt van oorsprong voor in Noord-en Zuid-Amerika. Het eerste Nederlandse broedgeval stamt uit 1973, toen een paartje zich ophield in de Nieuwkoopse Plassen in Zuid-Holland (Teixeira 1979). In de daaropvolgende jaren was er nauwelijks sprake van aanwas; rond 2000 werd het aantal geschat op 1-5 broedparen. Sindsdien is het aantal broedparen en overwinteraars in sterkere mate toegenomen. Rond 2007 bedroeg het aantal broedparen ongeveer 20 en waren er maximaal 100 overwinteraars. Waarnemingen zijn bekend uit alle provincies maar de belangrijkste concentraties bevinden zich op de Vogelplas Starrevaart bij Leidschendam, het Markiezaatsmeer in het uiterste zuidwesten van Noord-Brabant en het Oostvaardersplassengebied in Flevoland. Zie ook Link.

Verplaatsingen

De noordelijkste delen van het broedgebied in Noord-Amerika en de zuidelijkste in Zuid-Amerika worden ‘s winters verlaten. In Europa verplaatsen Rosse Stekelstaarten zich daarentegen slechts over korte afstanden tussen de broed- en overwinteringsgebieden. Mogelijk zwerven jonge vogels iets verder uit. Tijdens strenge winters kunnen Britse vogels incidenteel naar het continent uitwijken (Madge & Burn 1988). Het seizoenspatroon van de Nederlandse vogels, afkomstig uit gegevens van SOVON en waarneming.nl, laat zien dat het grootste aantal waarnemingen afkomstig is uit het winterhalfjaar. Of dat komt doordat vogels van elders in ons land overwinteren of dat het hoofdzakelijk te wijten is aan een waarnemerseffect is nog onduidelijk.

Bron

Auteur(s)

Slaterus, R.