Overslaan en naar de inhoud gaan

Moerasschallebijter Carabus clatratus

Foto: Tim Faasen

Indeling

Carabinae [subfamilie]
Carabus [genus] (16/15)
clatratus [soort]

Voorkomen

StatusOorspronkelijk. Minimaal 10 jaar achtereen voortplanting. (1a)
Habitatland
ReferentieCarabidae. In: Catalogus van de Nederlandse kevers (Coleoptera)
ExpertTurin, H.

Areaal

Midden- en Noordoost-Europa: Britse Eilanden, Schotland en Ierland; België, alleen in het noorden. De soort ontbreekt op het Iberisch schiereiland en in grote delen van Frankrijk. Niet op Corsica, Sardinië, Sicilië, het zuiden van Italië en het Balkanschiereiland. Areaalkarakteristiek: 7, Nederland: submarginaal.

Verspreiding in Nederland

Op de Waddeneilanden, vroeger in het Noord- en Zuid-Hollandse laagveengebied, verder verspreid voorkomend in Drenthe, Zeeland en Noord-Brabant. Recent nog op de Waddeneilanden (Vlieland, Terschelling) en op de grens van Midden-Limburg en Noord-Brabant in het gebied tussen Weert en de Strabrechtsche Heide, tamelijk verbreid en in bepaalde jaren talrijk (Fp, At). Op de Britse Eilanden thans beperkt tot Noordwest-Schotland en Ierland. Er bestaan oude, niet geverifieerde opgaven van East Suffolk (Lindroth 1974); het voorkomen dat in de Carabus-atlas van Turin et al. (1993) vermeld is voor Sussex, berust op foutieve gegevens (Luff 1998). In Denemarken zeldzaam en plaatselijk (Bangsholt 1983). In Fennoscandië alleen in de oostelijke provincies en het zuidwesten van Noorwegen, in het zuiden van Zweden en zeer plaatselijk rond de kop van de Botnische Golf en Finland tot ongeveer 67° noorderbreedte. (Lindroth 1945, 1985). In Duitsland voornamelijk in het laagland, maar ook in het heuvelland, echter zeer zeldzaam (Horion 1941). In Berlijn als uitgestorven op de Rode Lijst (Barndt et al. 1991). In Westfalen eveneens achteruitgegaan (Gries et al. 1973). In Oostenrijk op de Rode Lijst (Franz 1983), in Zwitserland niet meer gevonden sedert 1900 Marggi (1992). In België vroeger verbreid in het gebied onder Noord-Brabant en in de Hoge Venen, thans ook daar verspreid en zeldzamer geworden (Desender 1986). In Vlaanderen staat hij op de Rode Lijst.

Status: in Nederland en het gehele omliggende gebied is hij ernstig achteruitgegaan (Desender & Turin 1986, 1989). De kaartjes laten duidelijk zien hoe de omvangrijke cluster van waarnemingen rond Amsterdam en in Het Gooi als het ware oplost. Ondanks diverse recente bemonsteringen met vangpotten in terreinen waarvan hij vroeger bekend was, is hij in veel gebieden niet meer aangetroffen.

Bron

Auteur(s)

Turin, H.

Publicatie

  • Turin, H. 2000. De Nederlandse loopkevers, verspreiding en oecologie (Coleoptera: Carabidae). Nederlandse Fauna 3: 1-666. Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, KNNV Uitgeverij & European Invertebrate Survey-Nederland, Leiden.