Overslaan en naar de inhoud gaan

Bronsgravertje Dyschirius semistriatus

Indeling

Scaritinae [subfamilie]
Dyschirius [genus] (15/15)

Voorkomen

StatusOorspronkelijk. Minimaal 10 jaar achtereen voortplanting. (1a)
Habitatland
ReferentieCarabidae. In: Catalogus van de Nederlandse kevers (Coleoptera)
ExpertTurin, H.

Areaal

De verspreiding is door de zeer weinig waarnemingen en mogelijk foute determinaties nog zeer onduidelijk. In grote delen van Frankrijk, met een duidelijke uitloper in de richting van Zuidoost-Nederland. Er zijn geïsoleerde waarnemingen uit Portugal en Oost-Europa. De Midden-Europese meldingen zijn echter slechts ten dele betrouwbaar (zie o.a. Marggi 1992). De Europese verspreidingskaart geeft de meldingen zoals die tot dusverre in de recente catalogi zijn aangetroffen. In de revisie van Fedorenko (1996) beperkt de verspreiding zich tot het uiterste noordwesten (Nederland, West-Duitsland, West-Frankrijk) en het Iberisch Schiereiland. Areaalkarakteristiek: 2, Nederland: marginaal.

Verspreiding in Nederland

Zeer zeldzaam. De meldingen uit het noorden van Nederland zoals vermeld in de oude loopkeveratlas (Turin et al. 1977), bleken merendeels op foute determinaties te berusten. De verspreiding in Zuidoost-Nederland sluit aan bij de weinige, oude vangsten in België (Desender 1986) en enkele zeer verspreide waarnemingen in Noord-Frankrijk (Horion 1957). In 1918 bij herhaling gevonden aan de Beneden-Slinge bij Doetinchem (Klynstra 1954). Recent alleen bekend uit Noord-Brabant. Niet op de Britse Eilanden, in Denemarken en Fennoscandië. Horion gaf een overzicht van de verspreiding in Noordwest-Europa, en achtte deze soort wellicht de grootste zeldzaamheid van de Duitse keverfauna. Hij noemde slechts enkele meldingen uit Hessen, maar niet uit de 20e eeuw. Marggi (1992) vermeldde dat het bij de Zwitserse literatuuropgaven van Heer (1841) en anderen zeer waarschijnlijk om foute determinaties ging en rekende hem niet tot de fauna. In Vlaanderen als zeer bedreigd op de Rode Lijst; de enige vangst na 1950 is van Houthulst in 1978.

Status: In het gehele gebied is de soort achteruitgegaan (Desender & Turin 1989).

Bron

Auteur(s)

Turin, H.

Publicatie

  • Turin, H. 2000. De Nederlandse loopkevers, verspreiding en oecologie (Coleoptera: Carabidae). Nederlandse Fauna 3: 1-666. Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, KNNV Uitgeverij & European Invertebrate Survey-Nederland, Leiden.