Overslaan en naar de inhoud gaan

Leemgravertje Dyschirius intermedius

Indeling

Scaritinae [subfamilie]
Dyschirius [genus] (15/15)

Voorkomen

StatusOorspronkelijk. Minimaal 10 jaar achtereen voortplanting. (1a)
Habitatland
ReferentieCarabidae. In: Catalogus van de Nederlandse kevers (Coleoptera)
ExpertTurin, H.

Areaal

Soort van Midden-Europa. Niet op de Britse Eilanden, het overgrote deel van Fennoscandië en het zuiden van het Mediterrane gebied. Naar het oosten tot Midden- en Zuid-Rusland, Oekraïne en de noordelijke Balkan, tot Albanië en Bulgarije. Voor het meest oostelijke deel van de verspreiding, zie Fedorenko (1996). Areaalkarakteristiek: 2, Nederland: submarginaal.

Verspreiding in Nederland

In Nederland zeer verspreid en vrij zeldzaam, in Zuid-Limburg tamelijk verbreid. Niet op de Britse Eilanden. In Denemarken vrijwel aan de rand van zijn verspreidingsgebied, zeldzaam en plaatselijk (Bangsholt 1983). In Fennoscandië alleen zeer verspreid en zeldzaam in het zuiden van Zweden (Lindroth 1945, 1985). In Duitsland volgens Horion (1941) uit de vorige eeuw nog vrijwel niet bekend (alleen uit Oostenrijk). Schilsky (1909) meldde de soort voor Bayern, Thüringen, Preussen (een groot deel van het huidige Duitsland) en Nassau (thans Hessen). In 1941 meldde Horion hem al voor heel Duitsland, maar was van mening dat het hier eerder ging om het talrijker worden binnen het gebied, dan om een gebiedsuitbreiding. In Westfalen evenals bij ons zeldzaam maar verbreid, met eveneens veel recente waarnemingen (Balkenohl 1988). De soort staat op de Rode Lijsten van de omgeving van Berlijn (Barndt et al. 1991), Baden-Württemberg (Trautner 1992b), Oostenrijk (Franz 1983) en Zwitserland (Marggi 1992). In België voornamelijk oude en verspreide vangsten, met name in het stroomgebied van de Schelde in het midden van het land (Desender 1986). In Vlaanderen op de Rode Lijst.

Status: het beeld is zeer wisselend, plaatselijk is hij algemener geworden. Bij ons en in Westfalen vrij veel recente vangsten, maar in Denemarken en België zeer duidelijk achteruitgegaan (Desender & Turin 1986, 1989).

bewerkt EC, 8-12-2014
Zie ook Muilwijk & Felix (2004) voor een analyse van de verspreiding in Nederland.

Bron

Auteur(s)

Turin, H.

Publicatie

  • Turin, H. 2000. De Nederlandse loopkevers, verspreiding en oecologie (Coleoptera: Carabidae). Nederlandse Fauna 3: 1-666. Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, KNNV Uitgeverij & European Invertebrate Survey-Nederland, Leiden.