Overslaan en naar de inhoud gaan

Grindkruiper Harpalus honestus

Indeling

Harpalinae [subfamilie]
Harpalus [genus] (33/29)
honestus [soort]

Indeling

Harpalinae [subfamilie]
Harpalus [genus] (33/29)
honestus [soort]

Voorkomen

StatusOorspronkelijk. Precieze status nog niet bepaald. (1)
Habitatland
ReferentieRecente aanvullingen op de Nederlandse loopkevercatalogus (Coleoptera: Carabidae).
ExpertTurin, H. (EIS Kenniscentrum Insecten en andere ongewervelden)

Areaal

Palearctische soort. In Midden-Europa en het Mediterrane gebied. Naar het oosten tot Klein-Azië en West-Siberië. Areaalkarakteristiek: 4, Nederland: marginaal.

Verspreiding in Europa

In Nederland tot op heden slechts één geverifieerde vangst uit Uden (FT82, 1907) (DU). Klynstra (1939) meldde dat alle dieren die onder de naam H. honestus in de collecties voorkomen, tot een variatie van H. rufipalpis gerekend moeten worden. Recente controles van het materiaal in de musea van Leiden en Amsterdam van o.a. de meldingen uit Everts (1925), bevestigden dat (KA, TG). Ook een recente literatuurmelding van een vangst bij Wolfheze (FT96) (Sterrenburg 1989) betrof niet deze soort. Recentelijk ontdekt op de Britse Eilanden aan de kust van Cumbria (bij Whitehaven); oude waarnemingen zijn bekend van Zuid-Engeland (Berkshire) en mogelijk recent geïntroduceerd in Noordwest-Engeland (Luff 1998). Niet in Denemarken en Fennoscandië. In Duitsland in het westen en zuiden, in warme gebieden (Horion 1941). In Zwitserland eveneens in de warmtegebieden van Wallis, Tessin en de zuidflank van de Jura (Marggi 1992). In België in het oosten, met een uitloper in de richting van Zuid-Limburg, waar de soort waarschijnlijk zal kunnen worden gevonden (Desender 1986). Op de Vlaamse Rode Lijst als ‘uitgestorven’ (Desender et al. 1995).

Status: de actuele status van deze soort is voor Nederland en het omliggend gebied moeilijk vast te stellen. Het is niet zeker of de soort bij ons nog voorkomt.

bewerkt EC, 12-12-2014
Muilwijk & Felix (2004) controleerden een tweetal collectie-exemplaren uit Uden. Ze plaatsen de soort dan op de lijst van niet-inheemse soorten maar plaatsen de soort later op basis van dezelfde exemplaren opnieuw op de Nederlandse lijst (Muilwijk & Felix, 2014).

Bron

Auteur(s)

Turin, H.

Publicatie

  • Turin, H. 2000. De Nederlandse loopkevers, verspreiding en oecologie (Coleoptera: Carabidae). Nederlandse Fauna 3: 1-666. Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, KNNV Uitgeverij & European Invertebrate Survey-Nederland, Leiden.