Overslaan en naar de inhoud gaan

Bonte sierloper Diachromus germanus

Foto: Theodoor Heijerman

Indeling

Harpalinae [subfamilie]
Diachromus [genus] (1/1)
germanus [soort]

Voorkomen

StatusOorspronkelijk. Minimaal 10 jaar achtereen voortplanting. (1a)
Habitatland
ReferentieCarabidae. In: Catalogus van de Nederlandse kevers (Coleoptera)
ExpertTurin, H.

Areaal

West-Palearctische soort. In Europa in hoofdzaak centraal en zuidelijk, vroeger noordelijker. Zuidelijk tot Noord-Afrika. Naar het oosten tot Klein-Azië, de Kaukasus, Syrië, Iran, uitlopend tot Noordwest-China. Voor een zeer uitgebreid overzicht van de verspreiding zie Trautner et al. (1988). Areaalkarakteristiek: 4, Nederland: marginaal.

Verspreiding in Europa

In Nederland alleen oude vangsten in het oosten van het land. Niet op de Britse Eilanden. In Denemarken alleen vangsten van voor 1900 in het uiterste zuidoosten; als uitgestorven op de Rode Lijst (Jørum 1995). Niet in Fennoscandië. Silfverberg (1992) vermeldde de soort ook voor Letland en Litouwen, hetgeen waarschijnlijk oude opgaven betreft. Voor Duitsland wordt een zeer uitgebreid overzicht gegeven door Trautner et al. (1988) waarin ook de oudere faunistische literatuur (Borchert 1938, Burmeister 1939, Horion 1941) uitvoerig wordt bediscussieerd. De soort is zonder enige twijfel na 1900 sterk achteruit gegaan en in het noordelijke en oostelijke deel van het verspreidingsgebied niet meer aangetroffen. Op diverse Duitse Rode Lijsten (Trautner & Müller-Motzfeld 1995). In Zuidwest-Duitsland heeft de soort nog een goede verspreiding en er is zelfs sprake van enige uitbreiding langs de rivierdalen; Trautner et al. (1988) beschouwt de soort dan ook niet als bedreigd. In Zwitserland vooral in de warmtegebieden in het noordwesten rond Basel, in het Rijndal, het bekken van Genève, Wallis en Tessin (Marggi 1992). In België na 1950 nog in verschillende delen van het midden en oosten van het land gevangen, maar ook in veel 10x10 km-hokken niet teruggevonden. Behalve een melding van Hofstade bij Mechelen (Antwerpen) uit 1986 (RH), geen recente vangsten dicht bij de Nederlandse grens (Desender 1986). In Vlaanderen op de Rode Lijst in de categorie ‘kwetsbaar’ (Desender et al. 1995).

Status: in Nederland en een aanzienlijk deel het omliggend gebied met grote waarschijnlijkheid uitgestorven of op zijn minst qua aantal vindplaatsen ernstig achteruit gegaan (Desender & Turin 1986, 1989).

bewerkt EC, 7-12-2014
Colijn & Heijerman (2014) melden de herontdekking van een populatie van deze soort in het Roerdal.

Bron

Auteur(s)

Turin, H.

Publicatie

  • Turin, H. 2000. De Nederlandse loopkevers, verspreiding en oecologie (Coleoptera: Carabidae). Nederlandse Fauna 3: 1-666. Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, KNNV Uitgeverij & European Invertebrate Survey-Nederland, Leiden.