Overslaan en naar de inhoud gaan

Oeverpriemkever Bembidion litorale

Foto: Jan Kersten

Indeling

Trechinae [subfamilie]
Bembidion [genus] (58/54)
litorale [soort]

Voorkomen

StatusOorspronkelijk. Minimaal 10 jaar achtereen voortplanting. (1a)
Habitatland
ReferentieCarabidae. In: Catalogus van de Nederlandse kevers (Coleoptera)
ExpertTurin, H.

Areaal

Palearctische soort (niet holarctisch, zoals in Freude et al. 1976). Europa en Siberië, naar het oosten tot Kirgizië, de Lena en het Amoergebied. Zuidelijk tot aan het Mediterrane gebied. Areaalkarakteristiek: 3, Nederland: submarginaal.

Verspreiding in Nederland

In Nederland in hoofdzaak beperkt tot het zuidoosten, met een grotere verspreiding dan de andere Bembidion (Chrysobracteon)-soorten, wat ook voor het omliggende gebied geldt. De soort komt op de Britse Eilanden vooral voor in het noorden en westen, vanaf Somerset en Zuid-Wales naar het noorden toe; niet in Ierland (Luff 1998); in Groot-Brittannië op de waarschuwingslijst (Hyman 1992). In geheel Denemarken, maar zeer zeldzaam in Midden-Jutland (Bangsholt 1983). In Fennoscandië zeer verspreid en pleksgewijs tot boven de poolcirkel, maar met grote witte gebieden op de kaart, het meest continu verbreid in Zuidoost-Finland (Lindroth 1945, 1985). Hij wordt de laatste tijd bijna overal minder waargenomen. Horion (1937, 1941) noemde de soort voor Duitsland nog vrij gewoon in het gebied van de Rijn; buiten de Rijnoevers ook voorkomend in de oude postdiluviale beddingen van de Ursieg en Urrhein. Hij meldde ook het talrijke optreden op een fijn-zandige plek aan de oevers van de Untersee (Horion 1954). Op het moment in Berlijn en Baden-Württemberg echter op de Rode Lijst (Barndt et al. 1991, Trautner 1992b), evenals in Zwitserland, waar hij van de weinige vindplaatsen na 1950 niet meer gemeld is (Marggi 1992). In België vroeger plaatselijk verbreid langs de grote rivieren (Desender 1986), thans bijna verdwenen. In Vlaanderen als bedreigd op de Rode Lijst (Desender et al. 1995).

Status: in Nederland en het omliggend gebied is er een duidelijke achteruitgang van het aantal waarnemingen (Desender & Turin 1989).

Publicatie

  • Turin, H. 2000. De Nederlandse loopkevers, verspreiding en oecologie (Coleoptera: Carabidae). Nederlandse Fauna 3: 1-666. Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, KNNV Uitgeverij & European Invertebrate Survey-Nederland, Leiden.