Overslaan en naar de inhoud gaan

Tweepuntpriemkever Bembidion bipunctatum

Indeling

Trechinae [subfamilie]
Bembidion [genus] (58/54)

Indeling

Trechinae [subfamilie]
Bembidion [genus] (58/54)

Voorkomen

StatusOorspronkelijk. Minimaal 10 jaar achtereen voortplanting. (1a)
Habitatland
ReferentieCarabidae. In: Catalogus van de Nederlandse kevers (Coleoptera)
ExpertTurin, H.

Areaal

West-Palearctische soort. In vrijwel geheel Europa, behalve in Zuid-Italië. In het oosten met een uitloper naar de Oeral. Ook in Noord-Afrika. Naar het zuiden van Europa toe komt hij voor in montane gebieden, maar hij is niet boreoalpien zoals Burmeister (1939) en Horion (1941) vermeldden. Volgens Müller-Motzfeld (1989) ‘arctisch-alpien’. Areaalkarakteristiek: 5, Nederland: subcentraal.

Verspreiding in Nederland

In West-Nederland, vooral in het rivier- en zeekleigebied. Op de Britse Eilanden zeldzamer en plaatselijker dan B. punctulatum, voornamelijk noordelijk, maar ook op verspreide plaatsen in Ierland, Wales en Engeland (Luff 1998). Hyman (1992) plaatste hem op de waarschuwingslijst voor Groot-Brittannië. In Denemarken zeldzaam, voornamelijk aan de kust (Bangsholt 1983). In Fennoscandië zeer verbreid tot in het uiterste noorden, in het binnenland niet algemeen, het meest voorkomend langs de Oostzeekust van Zuid-Zweden en Zuid-Finland (Lindroth 1945, 1985). In Duitsland vooral in het noordelijke kustgebied tamelijk algemeen, zeldzaam in Midden-Duitsland (Horion 1941). In het zuiden van Duitsland in de hogere gebieden weer algemener en verbreider. Op de Rode Lijst in Baden-Württemberg (Trautner 1992b). Volgens Marggi (1992) komt in het Midden-Europese bergland, in de subalpiene en alpiene zones, alleen de ondersoort nivale Heer (1841) voor, die overal zeer gewoon is. In België nog sterker dan bij ons nagenoeg beperkt tot de kuststrook (Desender 1986). In Vlaanderen zeldzaam (Desender et al. 1995).

Status: in Denemarken de laatste tijd minder waargenomen, maar in Nederland juist meer (Desender & Turin 1986, 1989). In België is het aantal vindplaatsen gelijk gebleven.

Bron

Auteur(s)

Turin, H.

Publicatie

  • Turin, H. 2000. De Nederlandse loopkevers, verspreiding en oecologie (Coleoptera: Carabidae). Nederlandse Fauna 3: 1-666. Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, KNNV Uitgeverij & European Invertebrate Survey-Nederland, Leiden.