Overslaan en naar de inhoud gaan

Duinslakkenkraker Licinus depressus

Indeling

Harpalinae [subfamilie]
Licinus [genus] (1/1)
depressus [soort]

Indeling

Harpalinae [subfamilie]
Licinus [genus] (1/1)
depressus [soort]

Voorkomen

StatusOorspronkelijk. Minimaal 10 jaar achtereen voortplanting. (1a)
Habitatland
ReferentieCarabidae. In: Catalogus van de Nederlandse kevers (Coleoptera)
ExpertTurin, H.

Areaal

West-Palearctische soort. In Europa, behalve het noorden en het zuiden. Naar het oosten tot de Kaukasus en West-Siberië en Centraal-Azië. Areaalkarakteristiek: 2, Nederland: marginaal.

Verspreiding in Europa

In Nederland slechts twee oude vangsten uit Zeeland. De eerste was van Snellen van Vollenhoven uit 1848. Het lukte Brakman om ruim 100 jaar later (1949) nog een exemplaar te vangen in bijna hetzelfde gebied (Van der Wiel 1956). Op de Britse Eilanden in het zuiden en oosten, noordelijk tot Durham en in het westen tot de kust van Zuid-Wales (Gower-schiereiland); niet in Ierland en Schotland (Luff 1998). In Groot-Brittannië op de waarschuwingslijst (Hyman 1992). In Denemarken zeer zeldzaam, slechts enkele oude waarnemingen (Bangsholt 1983), dan ook als uitgestorven op de Rode Lijst (Jørum 1995). In Fennoscandië voornamelijk zeer verspreid langs de zuidkust van de Oostzee, in Zweden ook plaatselijk in het zuidelijke binnenland, iets algemener op öland en Gotland (Lindroth 1945, 1986). Ook aan de kusten van de Baltische staten. In Duitsland niet in het noordwesten, verder zeer verspreide, maar meest oudere opgaven (Horion 1941, 1954). Recent geen vangsten uit Bremen, Niedersachsen en Westfalen (Assmann & Starke 1990), voor de overige gebieden veelal op de Rode Lijst (Trautner & Müller-Motzfeld 1995). Wel genoemd op de faunalijst voor Berlijn (Barndt et al. 1991). In Midden- en Zuid-Duitsland zeer zeldzaam en plaatselijk; In Baden-Württemberg op de Rode Lijst (Trautner 1992b). In Oostenrijk tot in het subalpiene gebied (Marggi 1992). In Zwitserland niet algemeen, maar verbreid in het westelijke deel en Graubünden (Marggi 1992). In België zijn alle binnenlandse vangsten oude waarnemingen; recent aan de kust, vrij verbreid en in het uiterste zuiden en aansluitende deel van Luxemburg, maar plaatselijker (Desender 1986).

Status: in Nederland hoogst waarschijnlijk verdwenen, hoewel uit het Belgische kustgebied nog enkele recente waarnemingen komen. In België is het aantal waarnemingen stabiel (Desender & Turin 1986, 1989), maar in grote delen van Duitsland is de soort waarschijnlijk verdwenen.

bewerkt EC, 13-12-2014
De laatst geverifieerde Nederlandse waarneming betreft de vondst van Brakman uit 1949 (Vorst, 2010).

Bron

Auteur(s)

Turin, H.

Publicatie

  • Turin, H. 2000. De Nederlandse loopkevers, verspreiding en oecologie (Coleoptera: Carabidae). Nederlandse Fauna 3: 1-666. Nationaal Natuurhistorisch Museum Naturalis, KNNV Uitgeverij & European Invertebrate Survey-Nederland, Leiden.