Nederlands Soortenregister

Overzicht van de Nederlandse biodiversiteit

Compostloper Perigona nigriceps

Foto: Dick Belgers

Indeling

Harpalinae [subfamilie]
Perigona [genus] (1/1)
nigriceps [soort]

Voorkomen

StatusExoot. Minimaal 100 jaar zelfstandige handhaving. (2a)
Habitatland
ReferentieCarabidae
ExpertTurin, H.

Areaal

Kosmopoliet. Het oorspronkelijke verspreidingsgebied ligt waarschijnlijk in zuidelijk Azië (India, Sri Lanka). In Europa vooral Mediterraan goed verbreid: in Spanje, Italië en het Balkanschiereiland. In zuidelijk Midden-Europa (o.a. Zwitserland, Hongarije, Oekraïne) verbreid, maar plaatselijk en zeldzaam (Marggi 1992). In Noordwest-Europa bekend vanaf de vorige eeuw en in Midden-Europa vanaf 1902 (Lindroth 1986), maar de vangsten zijn steeds zeer verspreid en incidenteel. Ook op Madeira, de Azoren, Kaap Verdië, Ethi-opië, Madagaskar, Vietnam Sumatra, Borneo, Nieuw-Guinea, Japan, Maleisië, Nieuw-Caledonië en in Noord-Amerika. Areaalkarakteristiek: 4, zwerver.

Verspreiding in Europa

In Nederland zeer verspreid, maar de meeste vangsten komen uit Zuid-Limburg. Op de Britse Eilanden pas waargenomen in de twintigste eeuw in de omgeving van Londen, nu verspreid maar incidenteel in het zuidelijke deel van Engeland, noordelijk tot Yorkshire en Zuid-Wales, waarschijnlijk nog steeds uitbreidend (Luff 1998). In Denemarken zeer zeldzaam (Bangsholt 1983). In Zuid-Zweden zeldzaam en zeer plaatselijk, in Noorwegen slechts één waarneming (Lindroth 1945, 1986). In Finland enkele vangsten vanaf 1960. In Duitsland verspreid en zeldzaam, o.a. in het Rheinland, waarschijnlijk geïmporteerd met plantenmateriaal (Horion 1941), verder in Berlijn, Sachsen, Bayern en Baden-Württemberg meest incidenteel (Barndt Et Al. 1991, Trautner & Müller-Motzfeld 1995). In Zwitserland verspreide waarnemingen in de lagere delen van het land in het westen en noorden en Tessin (Marggi 1992). In België slechts enkele vangsten in het midden en westen van het land, maar vrij verbreid in het uiterste zuidoosten tegen de grens met Luxemburg en Frankrijk in de omgeving van Chimay; uit Vlaanderen onvoldoende gegevens (Desender Et Al. 1995).

Status: in Nederland en het omliggend gebied is het aantal vindplaatsen gemiddeld gelijk gebleven (Desender & Turin 1986, 1989).

Bron

Auteur(s)

Turin, H.

Publicatie